ตามที่เล่าให้ฟังวันก่อนว่าจะไปสอบธรรมศึกษาชั้นโท ผมได้ไปสอบเรียบร้อยแล้วครับเมื่อวันศุกร์ที่ 10 พฤศจิกายน 2549 แรม 5 ค่ำ เดือน 12 ที่โรงเรียนวัดบวรนิเวศ มีคนไปสอบเยอะเหมือนกัน เห็นแล้วก็ชื่นใจที่มีคนสนใจธรรมะค่อนข้างมาก ชั้นตรี เห็นสอบประมาณ 400 คน ส่วนใหญ่เป็นนักเรียน ส่วนชั้นโทที่ผมสอบก็มีอยู่ประมาณ 100 กว่าคน คุณถาวร โชติชื่น นักพูดชื่อดัง ก็มาสอบชั้นโทด้วย ส่วนชั้นเอก ก็เห็นมาสอบราวๆ 40 คน

     ตอนเช้าเริ่มสอบเวลา 8:30 น. เป็นวิชาเรียงความแก้กระทู้ธรรม กระทู้โจทย์ที่กำหนดมาคือ

อโมฆํ ทิวสํ กยิรา     อปฺเปน พหุเกน วา

ยํ ยํ วิวหเต รตฺติ       ตทูนนฺตสฺส ชีวิตํ.

ควรทำวันคืนไม่ให้เปล่าจากประโยชน์น้อยหรือมาก เพราะวันคืน
ผ่านบุคคลใดไป ชีวิตของบุคคลนั้น ย่อมพร่องจากประโยชน์นั้น.

(สิริมณฺฑเถร)                                           ขุ.เถร. ๒๖/๓๓๕

ส่วนผมก็ได้ยกพุทธศาสนสุภาษิต 2 บทเพื่อขยายกระทู้บทดังกล่าว ตามที่ได้ท่องไป (เคล็ดลับการสอบวิชานี้ คือเราต้องท่องพุทธศาสนสุภาษิต อย่างน้อย 3 บท เพื่อใช้ประกอบเรียงความ จริงๆใช้แค่ 2 บท แต่ต้องเผื่อไว้อีก 1 กันข้อสอบออกกระทู้บทที่เราท่องไป จะได้เหลืออีก 2 บทไว้เขียนประกอบ) กระทู้ที่ผมใช้ขยายความคือ

พุทธศาสนสุภาษิตที่ 1

ยาทิสํ วปเต พีชํ          ตาทิสํ ลภเต ผลํ

กลฺยาณการี กลฺยาณํ  ปาปการี จ ปาปกํ.

บุคคลหว่านพืชเช่นใด ย่อมได้ผลเช่นนั้น ผู้ทำกรรมดี ย่อมได้ผลดี
ผู้ทำกรรมชั่ว ย่อมได้ผลชั่ว.

                                                                        สํยุตฺตนิกาย สคาถวคฺค

พุทธศาสนสุภาษิตที่ 2

ยสฺส ปาปํ กตํ กมฺมํ     กุสเลน ปิถียติ

โสมํ โลกํ ปภาเสติ      อพฺภา มุตฺโตว จนฺทิมา.

ผู้ใดทำกรรมชั่วแล้ว ละเสียได้ด้วยกรรมดี ผู้นั้นย่อมยังโลกนี้ให้สว่าง
เหมือนพระจันทร์พ้นจากเมฆหมอกฉะนั้น.

                                                                       มชฺฌิมนิกาย มชฺฌิมปณฺณาสก